مقایسه منظره‌یاب اپتیکی و الکترونیکی

منظره‌یاب اپتیکی یا الکترونیکی

در این مطلب منظره‌یاب اپتیکی ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(Optical Viewfinder) و الکترونیکی ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(Electronical Viewfinder) را با هم مقایسه می‌کنم، امیدوارم اطلاعات مفیدی در اختیار شما قرار گیرد و با تفاوت‌های این دو منظره‌یاب بیشتر آشنا شود.

به جز وفاداری به یک برند و ترجیح در استفاده از یک لنز، ده‌ها، حتی صدها موضوع از جمله ابزار و ویژگی‌ها وجود دارد که مورد بحث عکاسان است. یکی از مواردی که اخیرا بسیار مورد توجه قرار گرفته است این است که: دنیای مقابل لنز خود را چگونه می‌بینید؟

بعضی از دوربین‌ها منظره‌یاب اپتیکی دارند در حالی که بعضی دیگر از تکنولوژی پیشرفته منظره‌یاب الکترونیکی بهره می‌برند. دوربین‌هایی نیز ساخته شده‌اند که هر دو منظره‌یاب را دارند و تلاش شده است این دو دنیا را با هم ترکیب کنند. سوال این است که کدام یک بهتر است؟

مانند بسیاری از مقایسه‌ها پاسخ دادن به این موضوع نیز امکان پذیر نیست، اما بررسی نقاط قوت و ضعف این دو منظره‌یاب ارزشمند است زیرا اطلاع داشتن از ویژگی‌ها و تفاوت‌های آنها به ما کمک می‌کند تا گزینه مناسب را برای خود انتخاب کنیم.

دیدن صحنه

منظره‌یاب یکی از اجزای پایه‌ای هر دوربین است. از منظره‌یاب برای دیدن آنچه عکاسی می‌کنیم استفاده می‌شود. منظره‌یاب حفره کوچکی است که وقتی دوربین را در مقابل چشم خود قرار می‌دهیم، از طریق آن صحنه را می‌بینیم.

بعضی از دوربین‌ها منظره‌یاب را حذف کرده‌اند و فقط یک صفحه نمایش بزرگ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(LCD) پشت دوربین قرار داده‌اند، همان چیزی که در همه گوشی‌های همراه به کار رفته است. البته برخی از دوربین‌ها نیز هر دو ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(منظره‌یاب و صفحه نمایش) را دارند.

نه تنها در گذشته، بلکه در دنیای سریع و فن محور امروز نیز بسیاری از عکاسان به دلایل زیادی ترجیح می‌دهند از منظره‌یاب به جای صفحه نمایش در هنگام عکاسی استفاده کنند. در اینجا به چند نمونه اشاره می‌کنم.

  • وقتی منظره‌یاب مقابل چشم قرار می‌گیرد صحنه بسیار وسیع‌تر دیده می‌شود، بنابراین از عکس نهایی تصور بهتری خواهیم داشت.
  • نگه داشتن دوربین در مقابل صورت این مزیت را دارد که لرزش دوربین کمتر می‌شود.
  • منظره‌یاب در دوربین‌های DSLR و بسیاری از دوربین‌های بدون آینه دارای ردیفی از اعداد و شاخص‌ها مانند سرعت شاتر، ISO و بسیاری از موارد دیگر است.

منظره‌یاب اپتیکی یا الکترونیکی

منظره‌یاب اپتیکی

با وجود تکنولوژی قدیمی، منظره‌یاب اپتیکی ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(OVF) هنوز حامیان وفاداری در عکاسی امروز دارد. این حامیان دلایل خوبی برای وفادار ماندن به این نوع منظره‌یاب دارند. مهم‌ترین مزیت منظره‌یاب اپتیکی و دلیل بسیاری از عکاسان که OVF را ترجیح می‌دهند این است که منظره‌یاب اپتیکی دید بدون فیلتر و تغییر از صحنه مقابل دوربین به ما می‌دهد.

نگاه کردن از طریق منظره‌یاب اپتیکی ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(OVF) هیچ تفاوتی با نگاه کردن از پشت شیشه ندارد، این مزیت به شما اجازه می‌دهد دقیقا هر آنچه در عکس خواهید داشت را در منظره‌یاب ببینید و منظره تحت تاثیر هیچ تکنولوژی قرار نمی‌گیرد.

منظره‌یاب اپتیکی حتی زمانی که دوربین خاموش است، کار می‌کند. همان طور که دوربین دوچشمی و تلسکوپ نیاز به باتری ندارند منظره‌یاب اپتیکی نیز هنگام خاموش بودن دوربین بدون نیاز به باتری کار می‌کند. این نوع منظره‌یاب‌ها هیچ مشکل در نمایش دقیق رنگ یا سرعت تجدید صفحه ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(screen refresh rates) ندارند، و عملکرد آنها در نور زیاد و کم شبیه به هم است.

منظره‌یاب اپتیکی یا الکترونیکی

بیشتر منظره‌یاب‌های اپتیکی شاخص‌هایی برای نمایش مواردی مانند نقاط فوکوس و خطوط راهنمای قاب‌بندی دارند. هنگامی که دکمه شاتر را تا نیمه فشار می‌دهید تا عمل فوکوس در دوربین انجام شود، نقطه یا مربع کوچکی بر روی OVF دوربین روشن می‌شود و به شما نشان می‌دهد که نقطه فوکوس کجا قرار دارد و اگر بخواهید با استفاده از جوی‌استیک می‌توانید نقطه فوکوس را تغییر دهید.

محدودیت‌های منظره‌یاب اپتیکی

اما در دنیای منظری‌یاب‌های اپتیکی همه چیز ایده‌آل نیست. این منظره‌یاب‌ها محدودیت‌های قابل توجهی دارند که می‌توانند یک فاکتور مرتبط به نوع عکسی باشد که می‌گیرید.

یکی از محدودیت‌های OVF این است که شما در هنگام عکس گرفتن تصویر را نمی‌توانید ببینید، این پدیده با عنوان سیاه شدن منظره‌یاب ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(viewfinder blackout) شناخته می‌شود. هنگامی که دکمه شاتر را فشار می‌دهید آینه در دوربین‌های DSLR بالا می‌رود و خارج از مسیر قرار می‌گیرد تا نور به سنسور برسد، بنابراین OVF کاملا تاریک می‌شود.

منظره‌یاب اپتیکی یا الکترونیکی

این مورد در هنگام عکاسی با سرعت شاترهای بالا چندان قابل توجه نیست، اما در عکاسی با سرعت شاتر‌های پایین، شما یک جعبه بزرگ سیاه را در مدت عکاسی خواهید دید. در بیشتر شرایط این مدت زمان سیاه شدن منظره‌یاب عکس را خراب نخواهد کرد اما اگر از سوژه‌هایی که در حرکت هستند عکاسی کنید می‌تواند مشکل آفرین باشد. در این موارد مدت کوتاهی که OVF تاریک است، زمان کافیست برای سوژه که جابه‌جا شود. به همین دلیل عادت کردن به نوع عکاسی نیاز به تمرین دارد.

منظره‌یاب اپتیکی یا الکترونیکی

معایب منظره‌یاب اپتیکی

یکی از معایب OVF این است که این نوع منظره‌یاب دنیای اطراف را به شکل واقعی به شما نشان می‌دهد نه آن طور که در عکس دیجیتال ظاهر خواهد شد. OVF همان چیزی را می‌بیند که چشم شما می‌بیند و این لزوما به آنچه سنسور دوربین دریافت می‌کند شبیه نیست.

اگر درک عمیقی از نورسنجی در عکاسی نداشته باشید و ندانید میزان نوردهی چگونه بر عکس اثر می‌گذارد ممکن است عکس شما بسیار روشن یا تاریک شود، بخصوص اگر تفاوت‌های سایه و روشن زیادی در صحنه وجود داشته باشد. با نگاه کردن از طریق OVF ممکن است فکر کنید عکس شما خوب خواهد بود اما بعدا متوجه خواهید شد که عکس بیشتر یا کمتر از حد لازم نوردهی شده است. اگر در فرمتی به جز خام ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(Raw) عکاسی کنید امکان زیادی برای تغییر در هنگام ویرایش عکس وجود نخواهد داشت.

منظره‌یاب الکترونیکی

در سال‌های گذشته مقایسه منظره‌یاب اپتیکی و الکترونیکی بیشتر بحث دانشگاهی بود، زیرا EVF ها به سادگی نمی‌توانستند با همتایان آنالوگ خود در عمل رقابت کنند. فهرست معایب EVF ها بسیار زیاد بود، به جز چند مزیت کلیدی دلایل زیادی برای استفاده از EVF در مقایسه با OVF وجود نداشت.

اما با گذر زمان و پیشرفت روز افزون تکنولوژی، منظره‌یاب‌های الکترونیکی، امروزه تقریبا به جایگاهی برابر با منظره‌یاب‌های اپتیکی رسیده‌اند. EVF ها فقط یک گزینه قابل دسترس نیستند، بلکه در مواردی اولویت برخی از عکاسان هستند.

منظره‌یاب اپتیکی یا الکترونیکی

تفاوت اصلی

مهمترین تفاوت منظره‌یاب‌های الکترونیکی با اپتیکی این است که نگاه کردن از طریق آنها همانند نگاه کردن به صفحه نمایشگر ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(LCD) پشت دوربین است، شما به جای دنیای واقعی که چشم می‌بیند نمایشی دیجیتال از دنیای مقابل دوربین را مشاهده می‌کنید. EVF یک صفحه کوچک با رزولوشن بالاست که در فاصله کمتر از یک اینچ از چشم شما قرار می‌گیرد. از آنجایی که کاملا دیجیتال است می‌تواند اطلاعات و داده‌های با ارزشی به شما نمایش دهد که با منظره‌یاب اپتیکی به سادگی نمی‌توانید آنها را به دست آورید.

منظره‌یاب اپتیکی یا الکترونیکی

مزایای EVF ها

در حالی که منظره‌یاب‌های اپتیکی مواردی از جمله خطوط راهنما و نقاط فوکوس و در بعضی از DSLRها خط تراز را به شما ارائه می‌دهند، منظره‌یاب‌های الکترونیکی می‌توانند اطلاعات بیشتری که در هنگام عکاسی بسیار مفید هستند، مانند هیستوگرام لحظه‌ای ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(live histogram) و خط تراز و مجموعه معمول اطلاعات نوردهی و نورسنجی را نمایش دهند. اما ویژگی منحصر به فرد EVFها این است که به شما نشان می‌دهند که عکس شما چطور دیده خواهد شد، نه این که دنیای مقابل لنز چگونه است.

EVFها به طور آنی نشان می‌دهند که آیا نوردهی به درستی انجام شده یا نه. این نمایش زنده به شما اجازه می‌دهد اصلاحات را نه بر اساس اطلاعاتی که نورسنج به شما می‌دهد ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(گرچه شما می‌توانید از نورسنج استفاده کنید) بلکه با استفاده از تصویر نهایی و آن گونه که می‌خواهید عکس به نظر برسد، انجام دهید.

منظره‌یاب اپتیکی یا الکترونیکی

مواردی که OVF نمی‌تواند برای عکاس فراهم کند

اگر در حالت سیاه و سفید عکاسی کنید، عکس شما دقیقا همان چیزی خواهد بود که از طریق EVF می‌بینید. شما همچنین عمق میدان را چنان می‌بینید که در عکس نهایی ظاهر خواهد شد و می‌توانید تغییرات عمق میدان را هم زمان با تنظیم نقطه فوکوس یا دریچه دیافراگم مشاهده کنید. به بیان ساده EVF ها بسیاری از کارهای حدسی و گمانه‌زنی‌ها در هنگام استفاده از OVF ها را از بین برده است. در بسیاری از حالت‌ها عکاسی را بخصوص برای عکاسان تازه کار ساده‌تر کرده اند.

EVF ها به خاطر ماهیتشان، گزینه‌هایی به شما ارائه می‌دهند که OVF ها در ارائه آنها ناتوان هستند. بسیاری از دوربین‌ها با منظره‌یاب الکترونیکی به شما این امکان را می‌دهند که با بزرگ‌تر کردن قسمتی از عکس، به طوری که همه صفحه را پر کند فوکوس بودن عکس را چک کنید، اغلب می‌توانید نشانگرهای بصری محل فوکوس ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(محل‌هایی که فوکوس هستند با نور سفید یا رنگی ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(روشن‌تر) مشخص هستند) را در EVF ببینید. شما می‌توانید از EVF برای جستجو در منو، مرور عکس‌ها و حتی فیلم‌های گرفته شده استفاده کنید. هیچ یک از این امکانات در OVFها وجود ندارد.

معایب EVF ها

همان طور که احتمالا حدس می‌زنید معایب EVF ها فقط مصرف زیاد باتری نیست. منظره‌یاب‌های اپتیکی بدون باتری کار می‌کنند، در حالی که منظره‌یاب‌های الکترونیکی برای کار کردن دائما نیاز به باتری دارند. برای دوربین‌هایی که ساختار آنها بر پایه منظره‌یاب الکترونیکی است، غیر معمول نیست که عمر باتری کوتاه‌تری نسبت به همتایان اپتیکی خود داشته باشند. و بسیاری از عکاسان که از این دوربین‌ها استفاده می‌کنند به حمل باتری‌های اضافه عادت کرده‌اند.

کندی سرعت تجدید صفحه نمایش در منظره‌یاب‌های الکترونیکی یکی دیگر از معایب این منظره‌یاب‌ها می‌باشد و به این معناست که در شرایطی که حرکت‌ها سریع است استفاده از EVF ها عکاس را با چالش مواجه می‌کند.

evf

یکی از مشکلات دیگر برخی از EVF ها زمان تاخیر است. زمان تاخیر یعنی تصویری که شما مشاهده می‌کنید نسبت به زمان واقعی کمی تاخیر دارد. در سال‌های اخیر این مشکل تا حدودی رفع شده و زمان تاخیر کاهش یافته است. اما همچنان با عملکرد خوب منظره‌یاب‌های اپتیکی در این مورد قابل مقایسه نیستند.

در آخر، منظره‌یاب‌های الکترونیکی با این که نمایش خوبی از عکس نهایی به شما ارئه می‌دهند اما بازه رنگ و رزولوشن مشاهده شده در منظره‌یاب کاملا شبیه نیست به آنچه در عکس خواهید دید. حتی بهترین EVFها رزولوشن حداکثر 3 مگاپیکسل هستند و البته بیشتر منظره‌یاب‌ها رزولوشنی در حد 1 تا 2 مگاپیکسل دارند، مثل این است که نسخه‌ای از عکس را در صفحه نمایش می‌بینید که رزولوشن بسیار پایین‌تری از عکس دارد.

کدام منظره‌یاب بهتر است؟

مانند بسیاری از جنبه‌های عکاسی موضوع این نیست که منظره‌یاب اپتیکی بهتر است یا الکترونیکی، بلکه مسئله این است که کدام یک برای شما و نیازهایتان به عنوان یک عکاس مناسب‌تر است. برخی از عکاسان دقت منظره‌یاب‌های اپتیکی را ترجیح می‌دهند، در حالی که برخی دیگر ویژگی‌های منحصر به فردی که منظره‌یاب‌های الکترونیکی ارائه می‌دهند را دوست دارند. نکته مهم این است که شما ابزار مناسب برای کار خود را داشته باشید. بنابراین بر اساس نیازها و علایق خود دوربین با منظره‌یاب متناسب با خواسته‌های خود را انتخاب کنید.‌

اینستاگرام کیان نوروزی

مطالب پیشنهادی