آموزش عکاسی از کهکشان راه شیری

راهنمای کامل عکاسی از کهکشان راه شیری

بسیاری از عکاسان طبیعت سعی می کنند از داشتن چشم اندازی با آسمان آبی صاف و خالی در عکس های خود اجتناب کنند. همه ما ابرهای پف کرده و یا سیاه طوفانی را که به عکس جلوه خاصی می دهد دوست داریم. اما هیچ یک از ما کنترلی بر طبیعت و آنچه هر روز برای ما مهیا می کند، نداریم. گاهی خوش شانس هستیم و طلوع یا غروب خورشید را در آسمانی سرخ عکاسی می کنیم و گاهی فقط یک آسمان صاف و خسته کننده داریم که طبعا عکس های ما را کسالت بار می کند. بنابراین در چنین شرایطی بهتر است به دنبال عکاسی در شب و ثبت ستارگان و کهکشان راه شیری باشیم. حتما برای شما هم پیش آمده است که در منطقه ای خارج از شهر، آسمان زیبای شب با میلیون ها ستاره درخشان و کهکشان راه شیری، که دسته ای از ستاره ها به شکل ابر می باشد، را دیده باشید. اگر نمی دانید که چگونه از آسمان شب و راه شیری عکاسی کنید این مطلب راهنمایی است که به شما کمک می کند اصول پایه این عکاسی را فرا بگیرید.

عکاسی از کهکشان راه شیری

در این مطلب فقط اصول پایه شرح داده شده است، زیرا عکاسی نجومی، مانند عکاسی از سحابی ها و  صور فلکی گاهی می تواند بسیار پیچیده شود. بعضی از عکاسان با به کارگیری تلسکوپ، هدهای روباتیک بسیار دقیق و دوربین های CCD، که برای عکاسی نجومی طراحی شده اند و هزاران دلار قیمت دارند، عکس های فوق العاده زیبایی از آسمان می گیرند که خلق آنها با دوربین های دیجیتال معمولی بسیار دشوار و گاهی غیره ممکن است. در اینجا موضوعات پیچیده را کنار می گذاریم و بر روی چگونگی عکاسی از آسمان شب به وسیله دوربین های DSLR یا بدون آینه تمرکز می کنیم.

به طور خلاصه در عکاسی از کهکشان راه شیری باید مراحل و نکات زیر را در نظر داشت:

  1. درک قابلیت های دوربین
  2. در نظر گرفتن آلودگی های نوری و کشف مناطق تاریک
  3. استفاده از تکنیک های مناسب برای فوکوس کردن در شب
  4. استفاده از تنظیمات درست دوربین
  5. در نظر گرفتن المان های پیش زمینه برای ترکیب بندی بهتر
  6. عکس گرفتن از راه شیری
  7. ویرایش عکس

1. ابزار مورد نیاز

قبل از این که درباره عکاسی از راه شیری صحبت کنیم اجازه دهید ابرازها و نرم افزارهای مورد نیاز را مرور کنیم.

  • دوربین پیشرفته:

شما نیاز به دوربینی با تنظیمات کاملا دستی دارید، به طوری که بتوانید نورسنجی را با استفاده از دیافراگم، سرعت شاتر و ISO را کاملا کنترل کنید. همچنین لازم است دوربین قابلیت فوکوس دستی داشته باشد، زیرا انجام فوکوس در شب برای سیستم های فوکوس خودکار با چالش همراه است. بنابراین دوربین ایده آل یک DSLR پیشرفته یا یک دوربین بدون آینه است، که بتواند در ISO بالا نویزها را به خوبی کنترل کند. یک دوربین اختصاصی نجومی مانند نیکون D810A می تواند بهترین گزینه برای عکاسی نجومی باشد، اما این دوربین برای کسانی مناسب است که می خواهند عکاسی نجومی را فراتر از این مطلب دنبال کنند.

  • لنز سریع ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(Fast Lens):

پیشنهاد من برای عکاسی از کهکشان استفاده از لنزهای سریع و واید است ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(ماکزیمم رنج ایده آل برای دیافراگم f 1/4 تا f 2/8 است). بهترین انتخاب برای عکاسی از ستارگان لنز پرایم می باشد.

لنزهای مورد علاقه من برای عکاسی در شب Nikon 14-24 f/ 2/8 و Nikon 20mm f 2/8 هستند. هر دوی این لنزها عملکرد بسیار خوبی در بازترین حالت دریچه دیافراگم خود دارند. البته لنزهای دیگری وجود دارند که به طور اختصاصی برای عکاسی در شب به کار می روند. اگر لنز شما به اندازه کافی سریع نیست مجبور هستید برای به دست آوردن حداکثر وضوح ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(Sharpness) دریچه دیافراگم را ببندید بنابراین لازم می شود که ISO را زیاد کنید، در این حالت عکس شما نویزدار می شود. به همین دلیل یک لنز سریع بهترین انتخاب است. اگر با دوربین کانن عکاسی می کنید، می توانید از لنزی مشابه آنچه برای نیکون توضیح داده شد و یا لنزهای Samyang یا Rokinon استفاده کنید. پیشنهاد اصلی من برای عکاسی نجومی لنز Rokinon sp 14mm f 2/4  ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(برای کانن) است. این لنز در f 2/8 عملکرد فوق العاده ای دارد.

  • سه پایه محکم:

ممکن است مدت زمان نوردهی طولانی باشد ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(15 ثانیه یا بیشتر) بنابراین یک سه پایه محکم و قوی ضروری است. یک سه پایه ضعیف که با باد ملایم به لرزه می افتد مناسب نیست.

  • فیلتر STARSCAPE:

این مورد اختیاری است، این فیلتر نور زرد و سبز ناشی از چراغ‌های روشنایی که معمولا در محیط‌های شهری وجود دارند را کاهش داده تا تصویر آسمان شب از جزئیات بهتری برخوردار شود. همچنین استفاده از این فیلتر کنتراست و خلوص رنگ را بهبود می‌بخشد. برای آشنایی با این فیلتر مطلب فیلترهای جدید starscape را مطالعه کنید.

  • اپلیکیشن نقشه آسمان:

این مورد اختیاری است، اما گاهی به شدت توصیه می شود. یک اپ نقشه آسمان خوب مانند Star Walk می تواند به شما نشان دهد که کهکشان راه شیری کجا قرار دارد یا کجا خواهد بود. بنابراین کمک زیادی به برنامه شما برای عکاسی می کند. اپ بسیار خوب دیگری که پیشنهاد می کنم Photopills است. این اپ دارای ویژگی Night AR می باشد و بسیار کارآمد است.

  • نرم افزارهای ویرایش:

قطعا همه ما می خواهیم ویرایش عکس های خود را در نرم افزاری انجام دهیم که نتیجه کار ما یک عکس با کیفیت باشد. پیشنهاد من برای ویرایش عکس های نجومی استفاده از فوتوشاپ است. لایت روم نیز می تواند مفید باشد اما به اندازه کافی انعطاف پذیر نیست، برای مثال ابزار حذف ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(removal toll) در لایت روم در مقایسه با فتوشاپ پیشرفته نیست. ویرایش یکی از مراحل مهم عکاسی نجومی است بنابراین توصیه می کنم یک نرم افزار خوب برای این کار انتخاب کنید. در ادامه مراحل ساده ای برای ویرایش کهکشان راه شیری در فوتوشاپ را شرح خواهم داد.

  • چراغ قوه:

یک چراغ قوه خوب نه تنها برای یافتن مکان مناسب در شب مفید است بلکه برای نقاشی با نور نیز کاربرد دارد.

وسایل دیگری نیز می تواند مورد نیاز باشد مانند ریموت کنترل، لباس گرم ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(اگر در فصل سرما عکاسی می کنید) و سایر موارد که بسته به شرایط ممکن است به آنها احتیاج پیدا کنید.

عکاسی از کهکشان راه شیری

2. مکان یابی و توجه به آلودگی های نوری

اگر شما در شهر بزرگ زندگی می کنید، عکاسی از آسمان شب و کهکشان راه شیری بسیار مشکل خواهد بود. زیرا آلودگی نوری در شهرها زیاد است. پس بهتر است خارج از شهر مکانی مناسب برای عکاسی از آسمان شب پیدا کنید. گاهی برای یافتن مکان مناسب لازم است چند ساعت رانندگی کنید. به خاطر داشته باشید ممکن است آلودگی نوری را با چشم نبینید اما دوربین شما حتما آن را می بیند. پارک های ملی دور از شهر می توانند مکان های مناسبی برای عکاسی شب باشند، زیرا در این مناطق آسمان تمیز است و نورهای غیر طبیعی وجود ندارد. برای یافتن مکان های مناسب با کمترین آلودگی نوری از وب سایت Dark Sky Finder می توانید استفاده کنید. 

عکاسی از کهکشان راه شیری

3. فوکوس

قبل از این که درباره نورسنجی صحبت کنیم، اجازه دهید درباره نحوه فوکوس به نکاتی اشاره کنیم. فوکوس کردن در شب می تواند چالش برانگیز و خسته کننده باشد، زیرا سیستم فوکوس اتوماتیک دوربین شما اختلاف کنتراست های کم را تشخیص نمی دهد و نمی تواند فوکوس را به درستی انجام دهد. من شخصا فوکوس اتوماتیک را خاموش و فقط به فوکوس دستی اعتماد می کنم، هدف فوکوس کردن در بی نهایت است.

بهترین روش برای به دست آوردن بهترین فوکوس چیست؟ من معمولا تکنیک های مختلفی با استفاده از نمایش زنده ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(Live View) دوربین را برای فوکوس کردن به کار می برم. وقتی لنز را بر روی فوکوس دستی تنظیم کردید live view را روشن کنید و با دکمه زوم روی دوربین صد درصد زوم را انجام دهید، سپس دوربین را به سمت درخشان ترین چشمه نور که معمولا ماه است بگیرید، رینگ فوکوس را بچرخانید تا ماه را به وضوح ببینید، سپس live view را خاموش کنید، در این حالت فوکوس به خوبی انجام شده است. اما اگر ماه در آسمان نبود، سعی کنید منبع نور دیگری را پیدا کنید مثلا یک ستاره بسیار روشن یا یک منبع نور در دور دست. اگر این دو منبع نور را نیز نداشتید چراغ قوه را روشن کنید و در فاصله ای دور از خود قرار دهید و سپس به روشی که شرح داده شد عمل فوکوس را انجام دهید. در بعضی از دوربین ها live view کیفیت خیلی خوبی دارد، آسمان شب در آن به وضوح دیده می شود و ستاره ها به خوبی نمایان هستند. اگر توانستید ستاره ها را در live view ببینید، نیازی به هیچ یک از تکنیک های بالا ندارید، فقط رینگ فوکوس را بچرخانید تا ستاره ها کاملا واضح دیده شوند. و اگر هیچ یک از این روش ها به کار نیامد، می توانید از نشانگر بی نهایت بر روی لنز استفاده کنید، یک عکس بگیرید با دیدن عکس می توانید پی ببرید که فوکوس دقیق است یا نه. اگر در هنگام زوم صد درصدی، ستاره ها را محو مشاهده کردید لازم است رینگ فوکوس را بچرخانید تا به فوکوس بهتر دست یابید. ممکن است دست یابی به بهترین فوکوس مدت زمانی طول بکشد اما حتما ارزشش را دارد زیرا در غیر این صورت نتیجه عکاسی شما یک عکس محو خواهد بود.

عکاسی از کهکشان راه شیری

حال، اگر در پیش زمینه نیز سوژه ای وجود دارد واضح است که هم پیش زمینه و هم ستاره ها باید در فوکوس کامل باشند. از آنجایی که با بازترین دریچه دیافراگم عکاسی می کنید چگونه به این فوکوس دست می یابید؟ جواب استفاده از تکنیک فوکوس استکینگ است. در این روش دو عکس می گیریم، در یک عکس بر روی آسمان و در دیگری بر روی پیش رمینه فوکوس می کنیم. سپس با استفاده از تکنیک Blending در فتوشاپ دو عکس را با هم ترکیب می کنیم. در عکس نهایی آسمان و پیش زمینه در فوکوس کامل هستند.

4. تنظیمات دوربین

در حالی که آسمان فوق العاده زیبای شب با میلیون ها ستاره به راحتی با چشم قابل مشاهده است، به این معنی نیست که دوربین نیز به راحتی می تواند آن را ثبت کند. چشم شما در شب با نور کم سازگار می شود، به همین دلیل همه چیز را با حساسیت بالا می بیند، در این هنگام عنبیه چشم شما در بازترین حالت خود قرار می گیرد. بنابراین اگر می خواهید آسمان شب را به همان کیفیتی که می بینید ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(یا حتی بهتر) عکاسی کنید لازم است همان تکنیک ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(که برای چشم گفته شد) را به کار ببرید: استفاده از ISO بالا و دریچه دیافراگم باز.

در اینجا دوربین و لنز شما نقش مهمی در آنچه می توانید به دست آورید ایفا می کنند. اگر یک لنز پرایم سریع دارید که در بازترین دریچه دیافراگم عملکرد خوبی دارد، لازم نیست از ISO بسیار بالا استفاده کنید. در نتیجه نویز عکس کمتر می شود و ویرایش عکس آسان تر خواهد بود. برای مثال اولین عکس این مطلب با دوربین Nikon D3s، لنز 24mm f ¼ ، ISO 1600 و مدت زمان نوردهی 20 sec گرفته شده است. اگر بخواهیم مدت زمان نوردهی را ثابت نگه داریم و از یک لنز کندتر استفاده کنیم، f 2/8، لازم است ISO را از 1600 به 6400 برسانیم که تفاوت بسیار زیادی با حالت قبل دارد.

بنابراین سوال این است که مهمترین تنظیمات دوربین در عکاسی از راه شیری چیست؟ در اینجا ابتدا به مدت زمان نوردهی می پردازیم. این یکی از نکات کلیدی است زیرا اگر نوردهی به درستی انجام نشود، عکس نهایی ممکن است آسمانی سیاه با تعدادی ستاره باشد و یا ستاره ها به جای این که به صورت نقطه دیده شوند به شکل خط در عکس ظاهر شوند ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(که معمولا مسیرهای ستاره ای Star Trails نامیده می شوند). این حالت در بعضی عکس ها می تواند بسیار زیبا باشد اما تکنیکی کاملا متفاوت است و با مرکزیت ستاره قطبی انجام می شود و برای کهکشان راه شیری مناسب نیست. به خاطر داشته باشید سیاره ما همواره در حال چرخش است، از آنجایی که ما عکاسی را با استفاده از سه پایه ای که در یک مکان ثابت است انجام می دهیم زمان نوردهی برای داشتن ستاره ها به شکل نقاط درخشان بسیار اهمیت دارد.

عکاسی از کهکشان راه شیری

1-4. قانون 500/600

این قانون نام گیج کننده ای دارد، زیرا بعضی این روش را با نام قانون 500 و بعضی دیگر با عنوان قانون 600 می شناسند. برای تعیین مدت زمان نوردهی، یکی از این دو عدد را بر فاصله کانونی تقسیم می کنیم و سرعت شاتر بهینه را بدست می آوریم. برای مثال اگر از لنز 20mm بر روی یک دوربین فول فریم استفاده می کنید با به کار بردن قانون 500، یعنی تقسیم 500 بر 20، مدت زمان 25 ثانیه بدست می آید. این طولانی ترین زمان برای سرعت شاتر است پیش از آن که ستاره ها به شکل مسیرهای ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(خطهای) نورانی در بیایند. اگر از قانون 600 استفاده کنید مدت زمان 30 ثانیه به دست می آید. من به شخصه هرگز با استفاده از قانون 600 به موفقیت نرسیده ام و ستاره ها در عکس کشیده شده اند. بنابراین همواره از قانون 500 استفاده می کنم و اغلب سرعت شاتر را بالاتر می برم تا از کشیده شدن ستاره ها و تبدیل آنها به خط جلوگیری کنم. اگر فاصله کانونی لنز شما بزرگتر است، زمان نوردهی کوتاه تر می شود. بنابراین این قانون را به خاطر داشته باشید و در عکاسی راه شیری از آن استفاده کنید.

2-4. GPEJ یا RAW

اگر هنوز با فرمت  GPEJ عکاسی می کنید با این واقعیت باید مواجه شوید که زمان آن رسیده است که به فرمت RAW رو بیاورید و از مزیت های آن، به خصوص برای عکاسی از راه شیری استفاده کنید. در عکاسی نجومی لازم است از فرمت RAW استفاده کنید، زیرا اغلب نیاز پیدا می کنید در مواردی مانند تراز سفیدی ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(White Balanus) اصلاحاتی انجام دهید که در GPEJ انجام این اصلاحات امکان پذیر نیست.

3-4. حالت دوربین ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(Camera Mode)

برای انجام هرگونه عکاسی در شب لازم است از حالت کاملا دستی دوربین استفاده کنید. زیرا به دلیل کافی نبودن نور محاسبات دوربین در نورسنجی به درستی انجام نمی شود. پس ابتدا ISO خودکار را خاموش کنید، سپس دریچه دیافراگم را در بازترین حالت مانند f ¼ قرار دهید، مدت زمان نوردهی یا سرعت شاتر را بر اساس قانون 500 محاسبه کنید ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(معمولا بین 20 تا 30 ثانیه) و در نهایت ISO را تنظیم کنید ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(من حالت پایه ISO را بر روی 1600 قرار می دهم و در صورت نیاز آن را کم یا زیاد می کنم). اگر در اولین عکس، راه شیری به وضوح دیده نشد ISO را افزایش دهید برای مثال 3200. از آنجایی که به صورت RAW عکاسی می کنید تراز سفیدی اهمیتی ندارد.

5. المان های پیش زمینه و ترکیب بندی

عکاسی از راه شیری می تواند بسیار جذاب باشد، اما در عین حال در بیشتر مواقع عکسی که فقط راه شیری در آن وجود دارد می تواند خسته کننده شود. بهترین راه برای جلوگیری از کسالت بار شدن عکس، گنجاندن المانهای پیش زمینه در قاب است. المان پیش زمینه می تواند یک کوه زیبا، دریاچه ای سورئال، یک صخره یا اجسام جذاب دیگر باشد. در صورت وجود المان های پیش زمینه می توانید مطمئن باشید که عکس شما از نگاه بیننده جداب تر است. طراحی چنین عکسی ممکن است دشوار باشد و نیاز به جستجوهای اولیه برای یافتن مکان کهکشان راه شیری داشته باشد، اما اگر کار به درستی انجام شود تلاش شما حتما به ثمر خواهد نشست. همچنین اگر نور زیبای ماه را داشته باشید به طوری که سوژه های شما با تابش نور ما روشن و واضح شود عکس شما ارزش قرار گرفتن بر روی دیوار را خواهد داشت. به عکس زیر توجه کنید. 

عکاسی از کهکشان راه شیری

با این که راه شیری در بالای کوه وجود ندارد عکس همچنان باور نکردنی و جذاب است چرا که این عکس در شب گرفته و همه صحنه به وسیله نور ماه روشن شده است! اگر به عکس دقت کنید ستاره ها کمی کشیده شده اند، زیرا در هنگام عکاسی قانون 500 شکسته شده و زمان نوردهی با لنز 29mm، 30 ثانیه بوده است.

به خاطر داشته باشید داشتن ماه در آسمان ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏(شب هایی که ماه بسیار پر نور است) برای عکاسی شب مطلوب نیست زیرا ماه نور بسیار زیادی در آسمان می تاباند و عکاسی از راه شیری و ثبت همه جزئیات آن را سخت می کند. اما در مواردی وجود ماه می تواند نتیجه بسیار جذابی ایجاد کند. مانند عکس زیر.

عکاسی از کهکشان راه شیری

در اینجا عکس دیگری را مشاهده می کنید که المان های پیش زمینه اشکال زیبایی به وجود آورده اند. همان طور که مشاهده می کنید ماه نیز در آسمان وجود دارد.

عکاسی از کهکشان راه شیری

به طور خلاصه، یافتن المان هایی جذاب در پیش زمینه می تواند قاب عکس کهکشان راه شیری را تکمیل کند، بنابراین همواره به دنبال پیدا کردن سوژه ای برای کار کردن با آن باشید. همچنین اجازه ندهید که ماه شما را، از گرفتن عکس های فوق العاده از راه شیری باز دارد. اگر ماه در آسمان است و بیش از اندازه درخشان نیست از آن برای روشن کردن المان های پیش زمینه بهره ببرید، یا آن در قاب نهایی خود جا دهید.

6. ویرایش عکس

ویرایش عکس یکی از مهم ترین مراحل در عکاسی نجومی می باشد. زیرا دوربین شما آسمان را با کنتراست پایین ثبت کرده و نیاز به ویرایش دارد. یعنی لازم است با انجام تغییراتی مانند افزایش کنتراست و غلظت رنگ ها جزئیات عکس را برجسته تر کنید. در اینجا یک بار دیگر به عکس ابتدای این مطلب، قبل و بعد از ویرایش توجه کنید.

عکس سمت چپ، چیزی است که دوربین ثبت کرده است و عکس سمت راست همان عکس پس از انجام اصلاحاتی در فتوشاپ می باشد. سخت است که باور کنیم این مقدار جزئیات با انجام اصلاحات در عکس قابل مشاهده شده است. اما نکته جالب این است که انجام این تنظیمات در فتوشاپ زمان زیادی لازم ندارد. اصلاحات انجام شده بر روی این عکس به شرح زیر است:

ابتدا تغییر دادن تراز سفیدی به سمت آبی، سپس باز کردن پنل Levels و افزایش دادن کنتراست، برای این که جزئیات از دست رفته قابل مشاهده شوند.

ادیت کهکشان راه شیری

شما می توانید نتیجه مشابه را با استفاده از پنل Curves در لایت روم به دست آورید. همچنین می توانید با استفاده از Adjustment Brush کنتراست و غلظت رنگ را تغییر دهید و جزئیات راه شیری در عکس را بیشتر به نمایش در بیاورید. با کمی تمرین به نتیجه مطلوب خواهید رسید. در اینجا ویرایش کهکشان راه شیری به صورت مختصر شرح داده شد. برای آشنایی کامل با چگونگی ویرایش عکس کهکشان به مطلب ویرایش کهکشان راه شیری در نرم افزارهای فتوشاپ و لایت روم مراجعه کنید.

امیدوارم این مطلب راهنمای مناسبی باشد برای کسانی که می خواهند عکاسی از ستارگان و راه شیری را تجربه کنند.