یوسف کارش

نگاهی به زندگی نامه و آثار یوسف کارش


یوسف کارش از عکاسان صاحب نام قرن بیستم از پدر و مادری ارمنی در سال 1908 میلادی در شهری به نام "ماردین" در منطقه جنوب شرقی ترکیه بدنیا آمد.
در سن 14 سالگی، به دنبال قتل عام مردم ارمنستان به همراه خانواده اش به طرف سوریه گریخت. دوسال بعد در سال 1924 قدم به خاک کانادا گذاشت و تواست آزادی را که هیچ گاه در زادگاهش تجربه نکرده بود، آنجا بدست آورد.
یوسف جوان، بلافاصله پس از ورود، به سراغ عمویش در شربروک ایالت کِبِک رفت تا در آتلیه او به یادگیری حرفه عکاسی بپردازد.

یوسف کارش

یوسف کارش :

اولین دیدگاه کلی من راجع به دنیای جدید روی سرمای فولادی، زمستان آفتابی :


جهانی جدید در یک روز سرد زمستانی در اسکله هالیفـاکس که پوشیده از برف بود. من هنـوز نمی توانم وعـده بی نهـایت ازین سرزمین جدید را تصـورکنم . در آن موقع دانستن اینکه در امنیت هستم برایم کافی بود. قتل عام، شکنجه و دل شکستگی ارمنستان پشت سر من بود. من هیچ پولی نداشتم و تحصیلات کمی داشتم، اما من یک عمو داشتم که منتــظر من بود و من را از روی یک عکس خانوادگی در حالی که از یک سکو بالا می رفتم می‌شناخت. جرج نکش کسی که من قبلا او را ندیده بودم من را به عنوان یک مهاجر پذیرفت و از من حمایت کرد ولی او تضمین نکرد که من هم مانند مردم از هزینه های عمومی بهره مند شوم ...

جرج نا کارش، عموی یوسف، متوجه استعداد فوق العاده برادرزاده اش شد و در سال 1928 ترتیبی داد تا او برای کارآموزی نزد جان گارو، عکاس پرتره در بوستون برود. 4 سال بعد، کارش با اشتیاق فراوان برای دستیابی به هدفش به کانادا بازگشت و در اتاوا درمحلی نزدیک به مقر حکومت کانادا، آتلیه خود را برپا کرد.
سرانجام نخست وزیر کانادا، مقدمات ملاقات کارش با مقامات عالی رتبه را فراهم نمود تا وی از آنها عکس پرتره بگیرد. کارهای او مورد توجه اشخاص برجسته متعددی قرار گرفت، اما جایگاه فعلی او زمانی رقم زده شد که وینستون چرچیل در سال 1941 به اتاوا آمد و کارش توانست از او عکاسی کند.
عکس چرچیل، کارش را تبدیل به یک شخصیت برجسته ی بین المللی کرد و بنابر ادعا های موجود این عکس، بهترین پرتره در طول تاریخ است که توانسته سوژه ی خود را به بهترین شکل به تصویر درآورد. کارش استاد استفاده از نورهای آتلیه بود. یکی از شگردهای متمایز کارش، نورپردازی دست سوژه به طور مجزا بود. او بیش از شش دهه از عمر خود را با سبک بی نقصی که در عکاسی پرتره داشت، وقف خلق تصاویر به یاد ماندنی از اشخاص معروف هم عصر خود نمود.

Yousuf-Karsh-Winston-ChurchillYousuf-Karsh-Winston-Churchill-1941


جرج پری روزنامه نگار، در روزنامه ساندی تایمز لندن در باره او می گوید: " هرگاه شخصیت های معروف به فکر جاودانگی در ذهن مردم می افتادند به سراغ کارش در اتاوا می رفتند."
کارش استعداد خاصی در زمینه ی به تصویر درآوردن ماهیت درونی سوژه در لحظه ی گرفتن پرتره داشت.

بنابر گفته های کارش:

" درون هر مرد و زنی، رازی نهفته است و وظیفه ی من به عنوان یک عکاس برملا کردن آن است. این افشا شدن در کسری از ثانیه بواسطه یک ژست ناخود آگاه یا پیدایش برقی در رد نگاه محقق خواهد شد. در این لحظه ماسکی که همه ی انسان ها بر چهره می گذارند تا درونی ترین لایه های وجودی خود را از دنیا پنهان کنند، کنار زده می شود . "
کارش اصلی ترین لذت خود را عکاسی از قلب ذهن و روح افراد بزرگ معرفی نموده است.
آثار او جزء ثابت گالری ملی کانادا، موزه هنرهای معاصر نیویورک، موزه هنر لندن، کتابخانه ملی فرانسه، گالری ملی پرتره استرالیا و بسیاری از مراکز دیگر می باشد. مجموعه کاملی از نگاتیوها، عکس های چاپ شده و اسناد او نیز هم اکنون در کتابخانه و آرشیو های کاناد نگهداری می شود و لوازم عکاسی او هم وقف موزه ی علم و فن آوری اتاوا گشته است.
یوسف کارش 15 کتاب از مجموعه ی آثار خود به چاپ درآورده است که در این کتاب ها مختصری از مکالماتی که قبل از گرفتن پرتره با سوژه هایش داشته تا به آنها آرامش دهد نیز، ذکر شده است. از بین افرادی که کارش از آنها عکاسی نموده می توان به چهره های برجسته ای چون آلبرت انیشتن، آدری هیپبرن، ارنست همینگوی، فیدل کاسترو، ژاکلین کندی، فرانک لیود رایت، هامفری بوگارت، گاندی، جان اف کندی، لورنس الیوی، محمد علی کلی، پابلو پیکاسو، پاندیت نهرو رابرت فراست و مهم تر از همه وینستون چرچیل اشاره کرد.
کارش در اوایل جنگ جهانی دوم، زمانی که چرچیل برای مذاکره با مجلس کانادا به اتاوا می آید از او عکاسی می کند . وی در کتاب "چهره های زمان ما" می گوید : " تنها به من دو دقیقه ی ناقابل فرصت داده شده بود تا تصویر مردی را بر روی فیلم ثبت کنم که تا کنون سوژه و الهام بخش کتاب های بیشماری بوده و دنیا را مملو از شهرت خود نموده بود و من در این لحظه، وحشت زده، مجبور بودم تا به سرعت از او عکاسی کنم. چرچیل با عجله در حالیکه اخم کرده بود وارد اتاق شد و طوری به دوبین نگاه می کرد که انگار به دشمنش آلمان می نگرد. او حالت کاملا مناسبی به خود گرفته بود، اما سیگاری که در بین دندان هایش بود، تناسب چندانی با این حالت جدی و رسمی نداشت. من به طور غریزی به طرف او رفتم و سیگارش را برداشتم . در این لحظه چرچیل اخم بیشتری کرد و سرش را به حالت تهاجم به طرف جلو خم کرد و دستش را به نشانه ی اعتراض و خشم بر روی پایش قرار داد."
سر انجام یوسف کارش که بی شک از بزرگترین عکاسان پرتره نگار قرن بیستم به شمار می آمد در سن ۷۷ سالگی در کانادا درگذشت.

Yousuf-Karsh-Pablo-PicassoYousuf-Karsh-Pablo-Picasso-1954

 

Yousuf-Karsh-Alfred-Hitchcock

Yousuf-Karsh-Alfred-Hitchcock-1960

Yousuf-Karsh-Mother-Teresa

Yousuf-Karsh-Mother-Teresa-1988

Yousuf-Karsh-Albert-Einstein

Yousuf-Karsh-Albert-Einstein-1948

Yousuf-Karsh-Albert-Einstein

Yousuf-Karsh-Helen Keller and Polly Thompson-1948

Yousuf-Karsh-Robert-Oppenheimer

Yousuf-Karsh-Robert-Oppenheimer-1956

Yousuf-Karsh-Princess-Elizabeth

Yousuf-Karsh-Princess-Elizabeth-1951

Yousuf-Karsh-George-Bernard

Yousuf-Karsh-George-Bernard-Shaw-1943

یوسف کارش یکی از 3 پــدر عکاسی پرتره در تاریخ جهان است . کسی که اعتقاد به مایه درونی افراد داشت و آن را کشف میکرد . او خوب میدانست که با مدل ها و افراد مشهوری که برای گرفتن عکس نزد او می آمدند باید چگونه رفتار کند تا آنها خودشان باشند ، خود واقعیشان که تابحال کسی آنها را نه دیده و نه کشف کرده است.

کارش طوری با مدل ارتباط برقرار میکرد که گویی در وجود آنها رخنه کرده و سکان را به دست گرفته و آنها را هدایت میکند و به سمت و سویی که خودش میخواهد میکِشد و این کاری بود که کارش در آن تبهر داشت و همین باعث شهرت او نزد بزرگان شده بود و همه مشتاقانه جلوی دوربینش حاظر میشدند .

با دیدن عکسهای کارش درمی یابیم که ارتباط برقرار کردن با مدل امری حیاتی در گرفتن عکسهای پرتره محسوب میشود که باعث طبیعی بودن عکس و آن را از بُعد مصنوعی که اکثر اوقات عکاسها دچار آن میشوند خارج میکند .